Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2023

Μήπως είμαστε σοφοί και δεν το ξέρουμε; (Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ φ.1825/19.1.2023)

Φίλτατος συνάδελφος, σχολίασε το άρθρο "Για ένα καλύτερο νέο έτος 2023" (Φ.τ.Κ. φ.1822/5.1.2023) ούτω πως: "Είναι σαν να πηγαίνεις να διδάξεις Ανώτερα Μαθηματικά σε νηπιαγωγείο". Καθώς παρακολουθεί ανελλιπώς εδώ και χρόνια την αρθρογραφία μου, δεν είχε δυσκολευθεί να διακρίνει την κρίσιμη φράση-προτροπή: "Οι περαιτέρω συλλογισμοί δικοί σας."

Στην ίδια προτροπή, κατά σύμπτωση, απάντησε και πανεπιστημιακός που με διάβαζε πρώτη φορά: "Τί θέλει να πεί ο ποιητής; Δεν θα μυρίσω τα νύχια μου."


Ούτε λίγο ούτε πολύ, και για τα δύο σχόλια, η απάντησή μου είναι η ερώτηση του τίτλου. Αλλά, πριν εξηγήσω, προτείνω να ξαναδούμε λίγο το ως άνω άρθρο.

ΠΡΩΤΟΝ, πήρα την πρωτοβουλία και φιλοξένησα τρεις δημοσιοποιημένες απόψεις που προσεγγίζουν ειλικρινά την σημερινή πραγματικότητα. Αυτήν την πραγματικότητα, ίσως δεν την βλέπουν και τόσο ανησυχητική αναγνώστες που εκτιμούν προσωπικά τους τρίτους των οποίων τις απόψεις παρέθεσα.

Φίλοι της εικαστικού-συγγραφέως-ποιήτριας κ. Παυλίνας Μπεχράκη, ίσως δεν έχουν και τόσο ξεκάθαρο στο οπτικό τους πεδίο τη θέση της ότι ζούμε επικίνδυνη μετάλλαξη αξιών. Και βρήκα την ευκαιρία να εισηγηθώ να δούμε μήπως (αντί να προσπαθούμε να σταματήσουμε αυτή τη μετάλλαξη) την στρίψουμε. Να έχουμε μετάλλαξη αξιών, αλλά προς το καλύτερο.

Φίλοι της δικηγόρου-διαμεσολαβήτριας κ. Εύης Κοκκίνου-Κελλάρη, ίσως δεν την είχαν συνηθίσει σε τόσο διεισδυτικές καταγραφές της πραγματικότητας. Η οποία διεισδυτική καταγραφή της πραγματικότητας είναι αλλιώς να γίνεται από τύπους που "έχουν πάρει τα βουνά", όπως ο υπογράφων, κι αλλιώς να γίνεται από ανθρώπους που πρωταγωνιστούν στην τοπική κοινωνία.

Φίλοι του εκ Ξυλοκάστρου ομ. καθηγητή του Πολυτεχνείου Πατρών κ.Πέτρου Γρουμπού, ίσως δεν έχουν προσέξει τη "φόρτιση" όταν -ως ειδικός τεχνοκράτης επιπέδου- μιλάει, σε περίοπτες επιστημονικές δημοσιεύσεις, για ανθρωποκεντρισμό και σοφία: "Wise Anthropocentric Revolution".

Τουτέστιν: για την ΑΝΑΓΚΗ για ανθρωποκεντρισμό και σοφία.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, συμπέρασμα: η αναζήτηση της σοφίας, και μάλιστα για λόγους έντονης ανάγκης, είναι κοινός τόπος για τα ως άνω τρία εκλεκτά τέκνα της ιστορικής Κορινθίας μας.

ΤΡΙΤΟΝ, τέλος, από πλευράς μου, με έναν σύντομο μύθο του αρχαίου Αισώπου, υπέδειξα το βασικό χαρακτηριστικό της σοφίας: απλότητα.

Έχει κι άλλα βασικά χαρακτηριστικά η σοφία, όπως γνώση, εμπειρία, μέθοδο, φιλαλήθεια, ήθος κ.α. Αλλά το βασικό διακριτικό της γνώρισμα είναι η απλότητα, η συνοπτική διατύπωση συμπερασμάτων. Η συμπύκνωση του νοήματος, ακόμη και σε μία λέξη. Αλλιώς: το λακωνίζειν εστί [φιλο]σοφείν.

ΟΛΑ ΣΥΓΚΛΙΝΟΥΝ ΣΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ, και είναι μάλλον καιρός να δούμε πώς θα την ξαναφέρουμε στη μόδα, χωρίς να γίνει του συρμού. Αυτό, λοιπόν, ήθελε να πει ο ποιητής. Στην κρίση κάθε αναγνώστη είναι αν το είπε καλά, αν άξιζε τον κόπο, αν είναι στις αντιληπτικές δυνατότητες καθενός.

Αν έπεισα να ενώσουμε σοφά τις απόψεις τρίτων που παρέθετα. Να κάνουμε συνθέσεις, αφού πρώτα δούμε καθαρά την πραγματικότητα.

ΒΛΕΠΩ, λοιπόν, ότι καθόμαστε στις καρεκλίτσες του νηπιαγωγείου, παίζοντας με τις πλαστελίνες και τις ξυλομπογιές μας, αλλά στην πραγματικότητα οι γνώσεις και οι ικανότητές μας είναι "πανεπιστημιακού" επιπέδου.

Να το πω κι αλλιώς: Δεν λειτουργεί η σόμπα μας, και ψάχνουμε εναγωνίως για μάστορα. Αν, βεβαίως!, έχει χαλάσει, πράγματι χρειάζεται μάστορας -αν όχι αγορά νέας. Αλλά, φευ!, μήπως απλώς η σόμπα μας δεν είναι στην πρίζα;

ΕΧΩ ΤΗΝ ΠΕΠΟΙΘΗΣΗ, καταλήγω, ότι η "σόμπα" μας δεν είναι χαλασμένη. Μιά χαρά μπορούν να δουλέψουν τα μυαλά μας. Απλώς χρειαζόμαστε "τεχνικό" να μας πει ότι η "σόμπα" μας δεν είναι στην "πρίζα".

Και, μετά, είναι πολύ απλό να βάλουμε τη "σόμπα" μας στην "πρίζα": ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΣΚΕΠΤΕΣΑΙ !!

 

Κόρινθος 15 Ιανουαρίου 2023

 

Κώστας Τζαναβάρας

σύμβουλος μηχανικός - συγγραφέας

 

 

Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2023

  Για ένα καλύτερο νέο έτος 2023 (Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ φ.1822/5.1.2023)  

ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ, αυτό που μου συνέβη με αυτό το άρθρο δεν μου έχει ξανασυμβεί. Έχοντας στο ενεργητικό μου 2-3 εκατοντάδες άρθρα στη ΦΩΝΗ μας, δεν είχα ποτέ διαθέσει τόσο χρόνο στο γράψε-σβήσε, αλλάζοντας κάθε φορά την κύρια απάντηση στην -τρόπον τινά- πλάγια ερώτηση του τίτλου. Στον οποίο τίτλο, είχα εξ αρχής καταλήξει -σημειώνω.

Τη λύση, λοιπόν, έδωσε η καθυστερημένη παραλαβή του φ.1820/15.12.2022. Κάτι οι συνήθεις ταχυδρομικές δυσκολίες στις γιορτές, κάτι τα γνωστά προβλήματα των ταχυδρομείων μας, κάτι το ερημωμένο Διμηνιό και η μιά φορά την εβδομάδα ταχυδρομική εξυπηρέτησή του... Κάτι που δεν είχα διαβάσει τη ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ στο διαδίκτυο... Την κύρια απάντηση που έψαχνα, την βρήκα σε δύο άρθρα, υπογραφόμενα από δύο εκλεκτές Κορίνθιες.

ΠΡΟΟΙΜΙΟ ήταν το εμπνευσμένο άρθρο της εικαστικού-συγγραφέως-ποιήτριας κ. Παυλίνας Μπεχράκη με τίτλο "Η ΡΙΖΙΚΗ ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΩΝΙΔΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ". Ζωγραφίζοντας περίτεχνα και διεισδυτικά, θα έλεγα, την παρακμιακή κατάσταση που βιώνουμε, στοιχειοθετούσε το κρίσιμο καταληκτικό συμπέρασμά της: "η μετάλλαξη στις μέρες μας των αξιών και των ιδεών είναι γεγονός αναμφισβήτητο".

Αξίζει, φρονώ, να [ξανα]διαβάσουμε το άρθρο προσεκτικά. Και -γιατί όχι;- να σκεφθούμε  τί λείπει ώστε η μετάλλαξη αυτή να αλλάξει πρόσημο.

ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΜΑ, βρήκα στο άρθρο της δικηγόρου-διαμεσολαβήτριας κ. Εύης Κοκκίνου-Κελλάρη με τίτλο "Από τη διαδικτυακή δια-σύνδεση στον πραγματικό εορτασμό τωνΧριστουγέννων των Κορινθίων!". Θα έλεγα ότι φωτίζει τη διέξοδο, με μία αυθεντική σύνθεση αναμφισβήτητων γεγονότων, πηγαίων συναισθημάτων και γόνιμων σκέψεων.

Επιλέγω πέντε σημεία του άρθρου.

Πρώτον, θυμίζει χαρακτηριστικά "τον εφευρετικό τρόπο που εμπνεύστηκαν τότε οι υπεύθυνοι του ΚΕΠΑΠ του Δήμου Κορινθίων, για να συνεορτάσουμε οι Κορίνθιοι τα Χριστούγεννα –έστω διαδικτυακά από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης-, για να εμψυχωθούμε και «αντέξουμε» την καραντίνα των Χριστουγέννων 2020-Πρωτοχρονιάς 2021 και εντέλει για να νοιώσουμε όλοι μαζί τη θαλπωρή και το πραγματικό νόημα της μεγάλης εορτής της χριστιανοσύνης."

Δεύτερον, σε σχέση με την καραντίνα, υποστηρίζει τολμηρά: "τώρα, όμως, έχουμε την εμπειρία, τη βιώσαμε πραγματικά, όλοι αισθανθήκαμε τις επιπτώσεις της στην εργασία μας, στα οικονομικά μας, πρωτίστως δε στην ψυχολογία μας, στην κοινωνικοποίηση και στην πνευματική ζωή μας."

Τρίτον, διεισδύει ακόμη βαθύτερα στο πρόβλημα: "Δοκιμασθήκαμε και δοκιμαζόμαστε ως ανθρωπότητα από τη σκληρότητα της ατομικής και κοινωνικής αποξένωσης, από τον φόβο της νόσησης που έχει μετατραπεί σε φόβο για την επαφή με τον συνάνθρωπο, σε εκμηδενισμό της ανοχής, σε απώλεια της λογικής, του μέτρου, της αγάπης…"

Τέταρτον, ως προς τις γιορτές, λέει τα πράγματα με το όνομά τους: "κάθε Χριστούγεννα όλο τα ίδια και τα ίδια, όλοι μιλάμε για Αγάπη, για Αλληλοβοήθεια, για Συμπόνια και Φροντίδα των άλλων, για Προσφορά στον συνάνθρωπο, τρέχουμε σε εκδηλώσεις με φιλανθρωπικό σκοπό, βοηθάμε πού και πού κάποιον συνάνθρωπο σε ανάγκη, αναρτάμε και κάποιες φωτογραφίες στο διαδίκτυο για του λόγου το αληθές και μετά τι; Τι κάνουμε τον υπόλοιπο χρόνο;"

Και πέμπτον, θέτει το κρίσιμο εναρκτήριο διεξόδου ερώτημα: " Μάθαμε κάτι από αυτή τη δοκιμασία; Γίναμε έστω λίγο πιο σοφοί;"


ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ότι θα μελετήσουμε πώς πλαισιώνεται ρεαλιστικά η θερμή ευχή της Εύης: "Ας γίνουν αυτά τα Χριστούγεννα η Αρχή, για να σμίξουμε πιο ουσιαστικά και οι Κορίνθιοι, για να μοιραστούμε όμορφες στιγμές όχι μόνον οικογενειακές, αλλά και ευρύτερα κοινωνικές".

ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΜΟΥ, αφ' ενός επικοινώνησα σχετικώς με τον ομ. καθηγητή του Πολυτεχνείου Πατρών κ.Πέτρο Γρουμπό. Ο εκ Ξυλοκάστρου φίλος, ειδικός επιπέδου στην Τεχνητή Νοημοσύνη, έχει επάλληλες δημοσιεύσεις όπου στοιχειοθετεί επιστημονικά την πρόβλεψη ότι επίκειται Ανθρωποκεντρική Βιομηχανική Επανάσταση. Βάση η σοφία.

Αφ' ετέρου, θα θυμίσω ένα μύθο του αρχαίου σοφού Αισώπου: Ο Άνεμος κι ο Ήλιος έβαλαν στοίχημα ποιός θα πάρει την κάπα του βοσκού. Φύσαγε ξανά και ξανά ο Άνεμος, κι ο βοσκός όλο σφιγγόταν. Βγήκε, μετά, ο Ήλιος, ζεστάθηκε ο βοσκός, πέταξε την κάπα.

Οι περαιτέρω συλλογισμοί δικοί σας.

Καλή χρονιά!!

Κόρινθος 1η Ιανουαρίου 2023

 

Κώστας Τζαναβάρας

σύμβουλος μηχανικός - συγγραφέας

Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2022

  Πώς προκύπτει κυβερνησιμότητα; (Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ, φ.1819/8.12.2022)  

ΑΛΑΛΟΥΜ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ, εν όψει εφαρμογής της πρόσφατης απόφασης του Σ.τ.Ε., που κήρυξε αντισυνταγματικές τις γνωστές νομικές ρυθμίσεις του '19. Ρυθμίσεις που άλλαζαν εκ των υστέρων, μετεκλογικά δηλαδή, το τοπίο στις επιτροπές των δήμων. Δόθηκε τεχνητή πλειοψηφία στην παράταξη του δημάρχου, ώστε να προκύψει κυβερνησιμότητα.


Το πρόβλημα τώρα, είναι τί θα γίνει με τις αποφάσεις των επιτροπών οικονομικών, όπως και ποιότητας ζωής, αφού η σύστασή τους ακυρώθηκε τελεσιδίκως. Και η κυβερνητική λύση δείχνει να είναι η καθυστέρηση της εφαρμογής της απόφασης. Να σπρωχθεί χρόνος, να αλλάξει ο προεκλογικός καιρός -τέτοια.

Κάπως έτσι, η υπάρχουσα απάντηση στην ερώτηση του τίτλου είναι κάτι σαν "Με νόμο, κι ας λέει ό,τι θέλει το Σύνταγμα".

ΑΝΤΙΠΡΟΤΕΙΝΩ, λοιπόν, κάτι σαν "Με νόμο που εφαρμόζει καινοτόμα το Σύνταγμα". Τουτέστιν:  να αξιοποιήσουμε την τόλμη του κοινού Νομοθέτη για να εφαρμοσθεί πρωτοπόρα το πνεύμα του Συντάγματος ως προς τη διάκριση των εξουσιών.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: Πώς κυβερνιώνται οι ΗΠΑ, όταν συμβαίνει ο Πρόεδρος να έχει αντιπολιτευόμενες πλειοψηφίες στο Κογκρέσο; Με το νέο έτος τη Βουλή των Αντιπροσώπων, αλλά άλλοτε και τη Γερουσία.

Συνεπώς: τί πάει λάθος και οι δήμαρχοί μας δεν μπορούν να κυβερνήσουν χωρίς δική τους πλειοψηφία στο δημοτικό συμβούλιο;

Η ΒΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΚΟΛΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ είναι κάτι σαν "άλλος λαός οι αμερικάνοι". Λες και δεν παίζουν ρόλο οι θεσμοί στην κυβερνησιμότητα. Λες και οι αμερικάνικοι δήμοι θα μπορούσαν να κυβερνηθούν υπό το εκτρωματικό θεσμικό πλαίσιο της χώρας μας. Σωστά;

Η ΕΔΩ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ είναι ότι έχουμε μπασταρδέψει την έννοια της διάκρισης εξουσιών. Όχι μόνον στους δήμους -σημειώνω. Έχουμε σύγχυση εκτελεστικής (δήμαρχος) και νομοθετικής (δημοτικό συμβούλιο) εξουσίας. Σύγχυση πολλαπλή μάλιστα.

Κανονικά, η Νομοθετική εξαντλεί τα όρια της εξουσίας της στον καθορισμό του ΤΙ θα γίνει. Ψηφίζει, ευρύτερα, αποφάσεις-πλαίσιο, όπως π.χ. σκοπιμότητα και κονδύλιο έργου. Επί αυτού εισηγείται ο δήμαρχος και αποφασίζει το δημοτικό συμβούλιο.

Στην Εκτελεστική εξουσία απομένει να εφαρμόσει την -κατά τα ως άνω- απόφαση της Νομοθετικής.

Υπό αυτό το πνεύμα, οι επιτροπές θα πρέπει όχι να είναι κατά πλειοψηφία με το δήμαρχο, αλλά να είναι της απολύτου επιλογής του. Και θα πρέπει να είναι γνωμοδοτικές.

ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ Η ΔΙΑΦΟΡΑ όχι μόνον στην κυβερνησιμότητα αλλά και στην ευθύνη του δημάρχου -ποινική και πολιτική. Δεν νοείται εκτελεστική εξουσία υπό συλλογική [μη] ευθύνη.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ, επομένως, είναι μία νέα νομοθετική ρύθμιση η οποία αφ' ενός θα εξασφαλίζει την κυβερνησιμότητα και αφ' ετέρου θα αφοπλίζει τις περαιτέρω ακυρωτικές διαθέσεις, εφαρμόζοντας προσεκτικά θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, ούτε εξαντλήθηκε εδώ η παρουσίαση της ιδέας. Αλλά "Αποφάσισε τί θέλεις να γίνει και οι λύσεις θα φανερωθούν".

Κινέζικη σοφία, εκδόσεις Οδυσσέας.

 

Κόρινθος 5 Δεκεμβρίου 2022

 

Κώστας Τζαναβάρας

σύμβουλος μηχανικός - συγγραφέας

Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2022

Πανδημία κορωνοϊού; ή κάτι χειρότερο; (Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ φ.1772/24.12.2021)

Οι προ ημερών αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας επί θεμάτων συνταγματικότητας μέτρων υποχρέωσης εμβολιασμού, αξίζουν προσεκτική ανάγνωση, αλλά και ενατένιση των συνεπειών. Ως απλός σκεπτόμενος πολίτης, δημοσιοποιώ τις απόψεις μου, αποφεύγοντας προσεκτικά οποιαδήποτε κριτική δικαστικών αποφάσεων.

 

Κατ' αρχάς, η περί του Πυροσβεστικού Σώματος προσφυγή, δεν προέβαλλε αντιρρήσεις επί της σκοπιμότητας εμβολιασμού. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, κρίθηκε τελεσίδικα το τυπικό. Ομοφώνως το Σ.τ.Ε. αποδέχθηκε τη δυνατότητα του Κράτους να επιβάλλει μέτρα υποχρεωτικού εμβολιασμού.  Προφανώς, αν συνηγορούν ουσιαστικοί λόγοι.

Επί της ουσίας, λοιπόν, η Απόφαση του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, απάντησε κατά δύο τρόπους στις αιτιάσεις των υγειονομικών.  Αφ' ενός έκρινε απαράδεκτες τις επιστημονικής υφής αιτιάσεις τους, χωρίς να τις εξετάσει, καθώς -αφ' ετέρου- έκρινε ότι αρκούν οι αποφάσεις των αρμοδίων υπηρεσιών (ΕΟΔΥ κ.λ.π.)

Από μία άποψη, δείχνει σαν να απονέμεται κάποιος τίτλος επιστημονικής αυθεντίας στις Κρατικές Υπηρεσίες.

Σαν να μην νοείται επιστημονική αμφισβήτηση των επιστημονικών θέσεων που ενυπάρχουν στις αποφάσεις των αρμοδίων υπηρεσιών. Σαν να μην νοείται ακυρωτική δικαστική προστασία.

Από μία άλλη άποψη, όμως, την οποία καταθέτω εκ πείρας, μάλλον επαναλήφθηκε ένα γνωστό ελληνικό φαινόμενο. Όχι μόνο νεοελληνικό -το τονίζω.

Εν ολίγοις: αντί οι προσφεύγοντες υγειονομικοί να στοιχειοθετήσουν ευθείες επιστημονικές αντιρρήσεις πάνω στα έγγραφα που επικαλείται η προσβαλλόμενη Απόφαση, απλώς αντιπρότειναν "τα δικά τους". Υπό τέτοιες συνθήκες, σίγουρα, το Σ.τ.Ε. δεν έχει άλλη επιλογή.

 

Είτε συνέβη το πρώτο, είτε συνέβη το δεύτερο, κάθε συνετός πολίτης καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά. Κάθε συνετός πολίτης, δίνει απόλυτη προτεραιότητα όχι στη νίκη αλλά στην αλήθεια.

Ας σκεφθούμε και το εξής: Για κάθε τεχνικό έργο, εξετάζουμε τις περιβαλλοντικές του επιπτώσεις. Σε ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα Υγείας και Δικαιοσύνης, ποιός εξετάζει τις κοινωνικές επιπτώσεις; Ποιός τις εξετάζει υπό σαφείς προδιαγραφές δομής και πληρότητας; Υπό πνεύμα φιλαλήθειας;


Κάπως έτσι, εφ' όσον υπάρξει προσφυγή, το Σ.τ.Ε. ελέγχει εξονυχιστικά επί της ουσίας -και καλά κάνει!- τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις ακόμη και μικρών έργων. Αντιθέτως, προ ενός τόσο σοβαρού μέτρου Δημόσιας Υγείας, δεν μπαίνει καν στην ουσία. Και τις κοινωνικές επιπτώσεις του, δεν επιτρέπεται καν να τις αναλογισθεί.

 

Ευρύτερα, στην κοινωνία μας, δείχνει σαν να μην τίθεται η κοινή λογική πάνω από την Επιστήμη, σαν να μην χρειάζεται να πρυτανεύει στις αποφάσεις μας. Σαν να περιττεύει, όσο κι αν -αν!- εκθέτει ειδικούς και αυθεντίες. Ίσως αποδεικνυόμαστε να διυλίζουμε τον κώνωπα και να καταπίνουμε την κάμηλο.

Υπό αυτό το πρίσμα, δείχνει να ενυπάρχει η κοινωνική αντίληψη ότι ακόμη και η πραγματικότητα δεν έχει "φωνή". Σαν να χρειάζεται να πρωτοκολλήσει κάποια προσφυγή. Που μπορούμε και να την απορρίψουμε. Όχι;

 

Στη Φιλοσοφία, από αιώνες, έχει καταγραφεί η άποψη: "Αν δεν υπάρχει Θεός, όλα επιτρέπονται". Η αντίληψη ότι "τα πανθ' ορά", όμως, υπάρχει και στα Ομηρικά Έπη και στο Ευαγγέλιο.

Προφανώς, πλέον, η Φύση θα χρειασθεί να βρει έναν ευγενικό τρόπο να υποδείξει πειστικά ότι υπάρχει Θεός.

 

Διμηνιό 4 Δεκεμβρίου 2021

 

Κώστας Τζαναβάρας

σύμβουλος μηχανικός - συγγραφέας

 

 

Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2022

Η αναγέννηση της Φιλοσοφίας ως ιστορική ανάγκη (Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ, φ.1815/10.3.2022)

"Η οικονομική κρίση, που μαστίζει τον πλανήτη και την Ελλάδα, η εξαθλίωση ενός ολόκληρου Έθνους, που στην θεωρία είναι κυρίαρχο, αλλά στην πραγματικότητα χωρίς δικαίωμα εξουσίας της λειτουργίας του έχει, ως πέπλο, απορροφήσει ολοκληρωτικά τη σκέψη και τις ενέργειες του Ελληνικού Λαού. Οι επικείμενες Δημοτικές και Βουλευτικές Εκλογές δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο την ψυχολογική κατάσταση του Λαού. Οι περισσότεροι Έλληνες, γονατισμένοι από τα προσωπικά μας και Ελλαδικά προβλήματα δεν έχουμε τον χρόνο και τη διάθεση να δούμε τι συμβαίνει στον περίγυρό μας (...)."

Αυτά ήταν τα πρώτα λόγια στο κύριο άρθρο του "Κορίνθιου" με τίτλο "Δείγματα της παγκόσμιας τρέλλας..." (Φ.τ.Κ. φ.1814/3.11.2022). Ο αγαπητός φίλος και ομοτράπεζος Βαγγέλης Κόκκινος, περιέγραφε, "Με το θάρρος της γνώμης" του, την ζοφερή πραγματικότητα.

Δεν είναι καθόλου απλό ένα "στρατιωτικό μάτι" να διαβλέπει ότι "θέλουν πόλεμο με κάθε τίμημα οι δήθεν φιλελεύθεροι Νατοϊκοί, αλλά και οι δήθεν προοδευτικοί της Ανατολής!"

Διαπιστώνει και προθέσεις "αποπληθυσμού της γης" στα "600 εκατομμύρια". Έναντι "7 δις" τώρα.

ΑΝΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΤΑ, ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΛΙΜΑ, αυτά είναι τα σχέδια, αυτό είναι το ζοφερό ενδεχόμενο.. Αλλά, ακόμη και στην καλύτερη συνηθισμένη εξέλιξη, όλα αυτά απλώς θα αναβληθούν. Το πολεμικό κλίμα πλήττει τους περισσότερους, και τα σχέδια θα παραμένουν. Όσο για την χειρότερη εκδοχή, πράγματι, οι ελπίδες μας εναπoτίθενται στο Θεό.

ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ, είναι η βασική φιλοσοφική "Πώς είναι τούτο δυνατόν;" Πώς γίνεται δηλαδή να ΘΕΛΟΥΝ κάποιοι να πραγματοποιηθούν τέτοια σχέδια. Τί κόσμο φαντάζονται; Τί ζωή θα είναι για τους νικητές ενός τέτοιου πολέμου; Τί συμφέρον έχουν; Τί επιδιώκουν για τις γυναίκες και τα παιδιά τους;


ΜΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ, κι αυτή βασική φιλοσοφική, αφορά την ΑΠΩΤΕΡΗ ΑΙΤΙΑ όλων αυτών. Ακολουθώντας δηλαδή το μίτο των διαδοχικών αιτίων, φθάνουμε στη ρίζα, στο πρόβλημα που τα προκαλεί όλα. Και η λύση σε όλα προβάλλει απλή, σίγουρη και οικονομική. Αυτό λέει η θεωρία.

ΩΣ ΔΕΙΓΜΑ ΤΕΤΟΙΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΥ, θα επαναφέρω στη μνήμη των αναγνωστών της Φ.τ.Κ. την πρότασή μου για καινοτόμο φορολογικό σύστημα (2012). Πρόταση που είχε υποβληθεί δημοσίως στον τότε Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ.Γεώργιο Προβόπουλο. Τώρα πια, μπορώ κι εγώ να το θέσω καλύτερα, στις θεμελιώδεις διαστάσεις του.

Πρώτον, λοιπόν, η ιδέα απαντά απλά στην μαρξική διαπίστωση τακτικών κρίσεων του καπιταλισμού, που λύνονται μόνο με πόλεμο. Η απάντηση είναι απλή: το πρόβλημα έγκειται στο ότι έχουμε καπιταλισμό με σοσιαλιστικών αντιλήψεων φορολογικό σύστημα. Αυτή η αντινομία προκαλεί τις κρίσεις, μαζί κι αυτήν που βιώνουμε.

Δεύτερον, αυτή η αντινομία αίρεται με μία απλή αλλαγή της βασικής φιλοσοφίας του φορολογικού μας συστήματος. Αντί να φορολογούμε το εισόδημα, θα φορολογούμε την περιουσία επί της αξίας της.

Τρίτον, αυτή η απλή αλλαγή στο φορολογικό μας σύστημα, αλλάζει αβίαστα! τα πάντα στην κοινωνία μας. Το "φαινόμενο της πεταλούδας", σε κοινωνικό ζήτημα. Κατά την έκφραση υψηλόβαθμου στελέχους της Τ.τ.Ε. , που συνεργάσθηκε off the record, πρόκειται για "κολοσσιαία αλλαγή". Αλλαγή ανατρεπτική, αλλά ενάρετη και δημιουργική.

Τέταρτον, τώρα πια, βλέπω ότι δεν χρειάζεται, τουλάχιστον άμεσα, η αλλαγή που είχα προτείνει για την έμμεση φορολογία. Τουτέστιν: Δεν υπάρχει λόγος να καταργηθεί η "ναυαρχίδα" του φορολογικού συστήματος της Ε.Ε., ο Φόρος Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.) Μπορεί κάλλιστα να δρομολογηθεί σταδιακή μείωσή του.

Πέμπτον, αντιστοίχως, υπάρχει πια απλή πρόταση για το βασικό πρόβλημα εφαρμογής της πρότασης: τις μεταβατικές ρυθμίσεις.

ΔΕΝ ΕΠΙΜΕΝΩ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ, αν και θα συγκινούσε τουλάχιστον τις αγορές, στις προεξοφλητικές δυνάμεις των οποίων βασίζεται. Και δεν θα ήταν η πρώτη φορά. Υπάρχει το εξής άλυτο από πλευράς μου πρόβλημα: θερμοί υποστηρικτές της πρότασης, ανησυχούν ότι "δεν θα μας αφήσουν οι τράπεζες", αλλά αποσύρονται και αδρανούν μόλις ακούσουν ότι οι τραπεζίτες το ψηφίζουν "και με τα δυό τους χέρια".

ΕΚΕΙΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΠΙΜΕΝΩ, είναι ότι η πρότασή μου είναι ένα επαρκές δείγμα Εφαρμοσμένης Φιλοσοφίας. Φιλοσοφίας των λύσεων, ανατρεπτικών μεν ενάρετων δε. Απλών, σίγουρων, οικονομικών.

Όσο είναι καιρός...

 

Κόρινθος 7 Νοεμβρίου 2022

 

Κώστας Τζαναβάρας

σύμβουλος μηχανικός - συγγραφέας.

 

 

 

Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2022

Τί θα έφερνε [δημιουργική] επανάσταση σήμερα; (H ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ, φ.1812/20.10.2022)

Όταν λέμε ότι κάποια αλλαγή "φέρνει επανάσταση", εννοούμε ότι ενεργοποιεί ένα μηχανισμό αλλεπάλληλων διαδοχικών  αλλαγών. Αυτή η κρίσιμη αλλαγή, δηλαδή, βρίσκεται σε καίριο σημείο του συνόλου, ώστε φέρνει πολύ μεγαλύτερες αλλαγές από τον εαυτό της.

ΤΑ ΑΠΛΟΥΣΤΕΡΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ τέτοιου μηχανισμού αλλεπάλληλων διαδοχικών  αλλαγών, είναι το γνωστό παιχνίδι ντόμινο, όπως και οι χιονοστιβάδες. Ένα τουβλάκι πέφτει, παρασύροντας όλη τη σειρά από τέτοια τουβλάκια. Μία χιονόμπαλα, παίρνει τον κατήφορο, και...

Φυσικά, και τα τουβλάκια χρειάζεται να είναι κατάλληλα τοποθετημένα, και η χιονόμπαλα χρειάζεται να πάρει τον κατήφορο από κατάλληλο σημείο. Αλλιώς: ούτε όλα τα τουβλάκια προκαλούν ντόμινο όταν πέφτουν, ούτε όλες οι κατηφορίζουσες χιονόμπαλες προκαλούν χιονοστιβάδες.

ΠΙΟ ΠΟΛΥΠΛΟΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ, τέτοιου μηχανισμού, είναι το γνωστό ως "φαινόμενο της πεταλούδας". Σύμφωνα με τους εμπνευστές αυτής της προσέγγισης, το πέταγμα μιάς πεταλούδας στη Μογγολία μπορεί -συμβολικά μιλώντας!- να προκαλέσει πλημμύρα στην Κένυα.

Φυσικά, και πάλι, δεν προκαλούν όλες οι πεταλούδες πλημμύρες -αλίμονο. Γι' αυτό λέμε "μπορεί", όπως και "πέταγμα", "Μογγολία", "πλημμύρα" και "Κένυα" -πάει καλά;

Αξίζει, όμως, να προσέξουμε μία διαφορά: ενώ τα τουβλάκια πάνε ένα μετά το άλλο, και οι χιονόμπαλες προκαλούν μεγεθυνόμενες αλλαγές, οι "πεταλούδες" προκαλούν αχανείς και ποικίλες αλλαγές. Αφορούν χαοτικά συστήματα, όπως π.χ. ο καιρός.

ΜΙΛΑΜΕ, ΕΔΩ, ΓΙΑ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ αλλεπάλληλων διαδοχικών  αλλαγών, διευρυνόμενων και χαοτικών, γιατί μάλλον δεν υπάρχει από αλλού ελπίδα μεγάλων ενάρετων αλλαγών στην κοινωνία μας. Τα αδιέξοδά της, όλο και περισσότερο, πλησιάζουν στον κανόνα "μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες". Και δεν υπάρχουν καν μεγάλοι καπετάνιοι.

Αν, πάλι, κάποιος οραματίζεται επαναστατικές εξεγέρσεις, αντί για επανάσταση μέσω μηχανισμών, μάλλον δεν έχει υπολογίσει ούτε τις δυνατότητες της προπαγάνδας, ούτε την ισχύ των κατασταλτικών μηχανισμών. Χώρια τα εγγενή προβλήματα συντονισμού εξεγέρσεων. Χώρια ποιός έχει κουράγιο για εξεγέρσεις σήμερα; Χρόνο;

ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΠΟΥ ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ, εδώ, είναι πολλαπλασιαστές ισχύος. Ένα τουβλάκι, ρίχνει πολλά τουβλάκια. Μιά χιονόμπαλα, προκαλεί χιονοστιβάδα. Μιά "πεταλούδα", προκαλεί "πλημμύρα". Ερώτημα για τολμηρούς: μπορούμε να κάνουμε κάτι ανάλογο, να σώσουμε την κατάσταση; Προτεινόμενη απάντηση εκκίνησης: αν μη τι άλλο, να το δούμε.

Ας φαντασθούμε νοερά!, λοιπόν, το αντίστροφο του φαινομένου της πεταλούδας. Ας φαντασθούμε, δηλαδή, μία τεχνική όπου μπορεί να βρίσκει κανείς πού και πότε θα βάλει μία "πεταλούδα" να "πετάξει", ώστε να προκαλέσει "πλημμύρα" στην "Κένυά" του.

Προφανώς, κάτι τέτοιο έχει μία αυτονόητη προϋπόθεση: την άριστη γνώση του υποκείμενου χαοτικού συστήματος, των νόμων που το διέπουν. Δύσκολο, φυσικά. Αλλά, όποιος τα καταφέρει, έχει τη δυνατότητα να βάζει πεταλούδες να πετάνε και να προκαλεί πλημμύρες. Ή, εν τέλει, έχει τη δυνατότητα να βρίσκει πού και πότε θα βάλει την "πεταλούδα" του να πετάξει, ώστε να προκαλέσει "πλημμύρα" εκεί που θέλει.

Στα λόγια φαίνεται απλό, αλλά έχει πολλά "αν" -σωστά;

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΑΠΛΑ, φρονώ, αν μιλάμε για "πεταλούδες" στην κοινωνία.

Ισχυρίζομαι το εξής: το ζητούμενο κρίσιμο σημείο αρχικής διαταραχής, συνεπώς και η κρίσιμη επαναστατική αλλαγή, δεν είναι έρευνα στο χάος, όπως με τις "πεταλούδες". Προσεγγίζεται φιλοσοφικά, με τον μεθοδικό προσδιορισμό του "απωτέρου αιτίου". Αν, δηλαδή, βρούμε τη ρίζα ενός κοινωνικού προβλήματος, η ενδεικνυόμενη αλλαγή προκύπτει μάλλον αβίαστα. Και η λύση είναι σίγουρη, ταχεία και οικονομική.

Η υπέρτερη γνώση που προϋποθέτει και εμπεριέχει, την καθιστά ασυγκράτητη. Αθέατη ή μη, είναι άπαιχτη.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΟΜΩΣ: Στην ίδια φιλοσοφική προσέγγιση, θα προσδιορίζονταν όχι μόνον εναύσματα δημιουργικών επαναστάσεων, αλλά και καταστροφικών, όπως και απλώς αναδιανεμητικών. Πρόκειται για "δίκοπο μαχαίρι".

ΣΥΝΕΠΩΣ, Χρειάζεται να επινοήσουμε μία καίρια αλλαγή, που θα ήταν πολλαπλασιαστής ισχύος. Ας είναι λ.χ. μία ιδέα, που θα ήταν τεχνολογικά σύγχρονη, που θα μεταδιδόταν απλά, που ταυτόχρονα θα υποστηριζόταν από τους νόμους του κέρδους, και που θα επηρέαζε θετικά την Κοινωνική Ηθική. Θα προέκυπτε κοσμογονία.

Στην εποχή μας, βεβαίως, κάτι τέτοιο χαρακτηρίζεται εκτός τόπου και χρόνου. Οπότε, να δούμε πρώτα πού μας βγάζουν οι λύσεις εντός τόπου και χρόνου...

 

Κόρινθος 14 Οκτωβρίου 2022

 

Κώστας Τζαναβάρας

σύμβουλος μηχανικός-συγγραφέας

 

Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2022

Για μία αλλιώτικη βιομηχανική επανάσταση (Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ, φ.1810/6.10.2022)

Κάπου γύρω στα 1750, άρχισε η παραγωγική χρήση μηχανών. Η Μεγ. Βρετανία πρωτοπορούσε με τις ατμοκίνητες μηχανές της. Επρόκειτο σαφώς για τεχνολογική επανάσταση που άλλαζε τα πάντα. Σύντομα η βιομηχανική κοινωνία δεν θύμιζε και τόσο την προ-βιομηχανική. Η μαζική προσφορά εργασίας στα εργοστάσια προκαλούσε ραγδαία αστικοποίηση. Και μόνον αυτό, έφθανε.

Τεχνολογικές αλλαγές, έκτοτε, υπήρξαν συνεχώς. Και υπάρχουν. Κάποιες μάλιστα τεχνολογικές αλλαγές ήταν τόσο μεγάλες, ώστε έδωσαν την ευκαιρία να μιλήσουμε για βιομηχανικές επαναστάσεις. Τουτέστιν: Ήταν τόσο μεγάλη επανάσταση ο ηλεκτρισμός, χαρακτηρίσθηκε "2η βιομηχανική επανάσταση". Το ίδιο με την εισαγωγή του αυτοματισμού των ηλεκτρονικών υπολογιστών, η 3η, και των παγκοσμιοποιημένων επικοινωνιών και μεταφορών, η 4η.

Και ήδη έχουμε τα ρομπότ και την τεχνητή νοημοσύνη να διεκδικούν την 5η και την 6η -αν δεν κάνω κάποιο λάθος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΎΣ, φαίνεται σαν η σχέση ανθρώπου-μηχανής, που αιώνες τώρα πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, να έχει δρόμο ακόμη. Και πράγματι: Συνεχώς, όλο και περισσότερο, τα μυαλά μας "μπαίνουν σε ράγες". Γινόμαστε όλο και περισσότερο μηχανές, όλο και λιγότερο άνθρωποι.

Και δεν φαίνεται κάποιου είδους "φως στο βάθος του τούνελ". Η τεχνητή νοημοσύνη, μάλιστα, τρομάζει με τις δυνατότητές της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ, τα πράγματα είναι -ούτε λίγο ούτε πολύ- εντελώς αντίθετα. Το βασικό: Είναι κοινός τόπος, για ατενίζοντες εις βάθος τις ραγδαίες εξελίξεις, ότι η τεχνητή νοημοσύνη αναμένεται να είναι η τεχνολογία που θα απελευθερώσει τον άνθρωπο από την τεχνολογία. Απίστευτο;

Και ο λόγος απλός: Θα επικοινωνούμε με τις μηχανές στη γλώσσα μας, όχι στην κωδικοποιημένη γλώσσα τους. Έτσι, ο άνθρωπος ξαναγίνεται αναλογικός. Δεν θα είναι πιά ψηφιακός. Δεν θα είμαστε πια σε ράγες, δηλαδή.

Φυσικά, θα χρειασθεί τα συνήθη απρόβλεπτα να μην στραβώσουν τα φυσιολογικώς αναμενόμενα, αλλά αυτό το αισιόδοξο σενάριο είναι σαφώς το πιθανότερο. Το λογικό.

Η ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, κάπως έτσι, προβάλλει σαν σοβαρή πιθανότητα, και μάλιστα από εκεί που δεν το περιμέναμε. Περιμέναμε μία Ηθική Επανάσταση, σίγουρα. Είναι τόσο καταφανές το αδιέξοδο χωρίς αυτήν. "Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο" έγραφε ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, αλλά ακόμη περιμένουμε.

Την περιμέναμε, όμως, μαζί με κάποιον μεγάλο στοχαστή, ή ποιητή, ή κάτι τέτοιο. Όχι να φέρει την Ηθική Επανάσταση η τεχνολογία. Οι μηχανές. Ανήκουστο. Όχι;

ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ, έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Σπεύδω πάραυτα, λοιπόν, να υποδείξω κάτι μάλλον σημαντικό: οι διάφορες βιομηχανικές επαναστάσεις αφορούσαν σχεδόν αποκλειστικά επαναστάσεις στην παραγωγή. Ήσαν, δηλαδή, πολύ-πολύ μικρότερες οι αλλαγές στην πλευρά της κατανάλωσης.

Υπάρχουν, βεβαίως, μεγάλες διαφορές μεταξύ καταστήματος του 18ου αιώνα και ηλεκτρονικού καταστήματος του 21ου, αλλά η "χειρωνακτική" διαδικασία έχει γίνει απλώς ημιαυτόματη. Ο αυτοματισμός της 3ης βιομηχανικής επανάστασης δεν έχει τεθεί στην υπηρεσία και του καταναλωτή. Μπαινοβγαίνουμε ψάχνοντας, αντί να ψάχνει για εμάς ένα εξελιγμένο διαδικτυακό πρόγραμμα που έχει μάθει τις καταναλωτικές μας ανάγκες, συνήθειες και προτιμήσεις. Μεγάλη διαφορά.

ΠΡΙΝ ΑΡΚΕΤΕΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ, υπήρχε στην Αθήνα ένα πολυκατάστημα που πρωτοπορούσε. Ο γνωστός ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ, προβαλλόταν πειστικώς ούτω πως: "Διαλέγει πριν από εσάς για εσάς". Και η καταναλωτική μας κοινωνία, τότε!, είχε τη δυνατότητα να το ελέγχει στην πράξη. Και να κρίνει, και να εγκρίνει ψωνίζοντας.

Σήμερα, προφανώς, δεν υπάρχουν αυτές οι διεργασίες κοινωνικού ελέγχου των διαφημίσεων. Παραφράζοντας τη γνωστή φράση από το κινηματογραφικό αριστούργημα του μεσοπολέμου "Πολίτης Καίην", οι σημερινοί διαφημιστές μπορούν κάλλιστα να καυχηθούν ότι "Οι καταναλωτές ψωνίζουν αυτό που τους λέμε εμείς να ψωνίσουν". Σωστά;

ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, μιά ιδέα, θα ήταν δυνατόν να είναι η υποδομή για την ανάδειξη ενάρετων ηγετών της κοινής γνώμης. Γίνεται κάτι παρόμοιο στα κοινωνικά δίκτυα και την τηλεόραση, αλλά δεν έχει την αξιοπιστία μιάς τεκμηριωμένης ενημέρωσης. Συστηματικής και ενάρετης. Ελάχιστα παρεμβαίνει η λεγόμενη κάποτε "ηθική του επιστήμονα". Υπερισχύουν οι εικόνες και οι ταμπέλες. Ο μιμητισμός.

Το εδώ υποδεικνυόμενο ως βασικό, όμως, είναι άλλο: πρόκειται για αποσπασματική εξυπηρέτηση του καταναλωτή. Δεν είναι ολοκληρωμένη εξυπηρέτηση, δεν υπάρχει ολικός αυτοματισμός.

ΜΙΑ ΑΛΛΙΩΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, συνεπώς, προβάλλει θεωρητικά εφικτή. Η πρόκληση είναι προς εφαρμογήν, αναμφισβήτητα. Χωρίς εφαρμογή, το ευρύ κοινό δυσπιστεί, ίσως και δυσανασχετεί. Αλλά, για όσους είναι σε θέση να αξιολογήσουν έναν προκαταρκτικό σχεδιασμό, η ιδέα είναι και σαφής και υψηλών προσδοκιών.

Ως παράδειγμα, μπορεί να αναζητηθεί στο γνωστό analyst.gr το άρθρο "Μία διαδικτυακή εφαρμογή που είναι ικανή να αλλάξει την Ελλάδα" (2014). Παρουσίαζα την ιδέα για ένα πρόγραμμα που κάνει πράξη το "πές μας που πας να σε πάμε", με όλα τα μέσα.

Και σωστά και γρήγορα και οικονομικά -το γενικό σύνθημα. Ελεύθερος χρόνος, επαρκής και ευχάριστος -ο στόχος. Όμορφο παραμύθι;

Κόρινθος 1 Οκτωβρίου 2022

 

Κώστας Τζαναβάρας

σύμβουλος μηχανικός - συγγραφέας