Η ΠΑΝΩΛΕΘΡΙΑ του Ρεπουμπλικανικού κόμματος στις ενδιάμεσες εκλογές (midterms) των ΗΠΑ, αλλάζει το πλαίσιο της αμερικανικής αλλά και της διεθνούς πολιτικής. Αν είναι κάτι να προσθέσω στα ευρέως γνωστά, είναι η πρώτη δύσκολη άσκηση τραμπισμού: προεκλογικά ο Trumpδήλωσε στους οπαδούς του "Ψηφίστε σαν να ήμουν στην κάλπη". Και, μετά το αποτέλεσμα, δήλωσε ότι "Δεν ήμουν υποψήφιος -αλλιώς θα είχαμε νικήσει inalandslide".
ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟΙΣ ΜΕΤΡΗΤΟΙΣ το ζεύγος πλανηταρχικών δηλώσεων, περιμένει συνέχεια με κάποιας μορφής παραλήρημα, που θα πιστοποιεί, πλέον, την οριστική ρήξη σχέσεων με την πραγματικότητα. Κατάληξη; κάποιας μορφής απομάκρυνση από το γνωστό "Oval Γραφείο".
ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΣΚΕΦΘΕΙ, θα εξετάσει δυνατότητες και προθέσεις. Θα σκεφθεί καλά αν υπάρχει κάποια λογική εκδοχή αντί της ως άνω φαινομενικής αντιφάσεως.
Από πλευράς του ταπεινού υπογράφοντος, η απάντηση είναι δημοσιευμένη στη ΦτΚ, ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2016: "αγαναχτισμένος δισεκατομμυριούχος" που "προαλείφεται, όχι απλώς για Πρόεδρος, αλλά για επικοινωνιακά πανίσχυρος Καίσαρας". Πρόσθετα: "Προαπαιτούμενο για σαρωτικές αλλαγές -ακόμα και ενάρετες".
Απλή ερώτηση: μπήκε αυτός ο αγαναχτισμένος δισεκατομμυριούχος στην κάλπη; Προσπάθησε να μπει, λοιπόν, στην κάλπη -αλλά δεν μπήκε. Σωστά;
ΤΙ ΜΠΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΑΛΠΗ; η συμπεριφορά του. Πολύ απλά: Η κρίση μας για τις σαρωτικές αλλαγές που προωθεί ακυρώθηκε από τις αλλόκοτες αντιδράσεις του. Εγκλωβίσθηκε η κρίση μας στο ΠΩΣ προωθεί σαρωτικές αλλαγές, παραγνωρίζοντας το ΤΙ σαρωτικές αλλαγές προωθεί. Ξεχάσθηκε εντελώς το ΓΙΑΤΙ κάνει ό,τι κάνει.
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΤΟ ΙΡΑΝ, που υπήρξε η Αχίλλειος Πτέρνα του, και δικαίως, δεν έχει μόνον ΠΩΣ. Έχει πρωτίστως ΓΙΑΤΙ, έχει αιτία, έχει βάσιμες ανησυχίες για το πού θα μας φέρει η αναβλητικότητα. Οι "Φρουροί της Επανάστασης", βασικός μοχλός του Ιρανικού καθεστώτος, κρίθηκαν από την Ε.Ε. τρομοκρατική οργάνωση. Δεν είναι να αγαναχτεί ο πλανητάρχης με την αδράνεια της Ε.Ε.; Ποιός αντιφάσκει πράγματι;
ΥΠ' ΟΨΙΝ, κάποιες ενδεικτικές ερωτήσεις κρίσεως:
ΠΡΩΤΗ, υπάρχουν στα προεδρικά συρτάρια διάφορα προεδρικά σχέδια για σαρωτικές αλλαγές που θα ψηφίζονταν μονοκούκι από τους Δημοκρατικούς, ενώ θα ψηφίζονταν μόνον χατιρικώς από κάποιους Ρεπουμπλικάνους;
ΔΕΥΤΕΡΗ, αν λ.χ. προωθηθεί προεδρικώς ολοκαίνουργο σύστημα υγείας, "καλύτερο και φθηνότερο", κατά τους προεδρικούς ισχυρισμούς, ποιός Δημοκρατικός θα καταψηφίσει; και τί θα πει στις εκλογές του 2028 για να δικαιολογήσει το ΟΧΙ του; τη δίχρονη καθυστέρηση;
ΤΡΙΤΗ, ποιός Δημοκρατικός του Κογκρέσου αισθάνεται άσχημα με τα προεδρικά επιτεύγματα στο θέμα των τιμών των φαρμάκων; στο μεταναστευτικό και τον έλεγχο του νοτίου συνόρου;
ΤΕΤΑΡΤΗ,
πόσο χρήσιμα, στους αναγκαίους προεδρικούς ελιγμούς, θα μπορούσαν να φανούν τα
βιωματικά μαθήματα που έλαβε ως ενεργό μέλος του Δημοκρατικού κόμματος
(2001-2009);
ΠΕΜΠΤΗ, και φαρμακερή: τα αποδεδειγμένα προεδρικά χαρίσματα, στο διάλογο και τη
συνεργασία, πόσο χρήσιμα μπορούν να φανούν σε ένα αποφασιστικό προεδρικό rebranding;
ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΕΡΩΤΗΣΗ: Πού έχουν αποδειχθεί τα προεδρικά χαρίσματα στο διάλογο και τη συνεργασία; Μα στις διακομματικές συσκέψεις στο Oval γραφείο, που οργάνωσε στην πρώτη θητεία του.
Δεν το είπαν τα κανάλια;
Φυσικά, όλες
αυτές οι σκέψεις αφορούν ένα ελάχιστα πιθανό ενδεχόμενο: να κοιταχτεί στον
καθρέφτη του ο ατίθασος πλανητάρχης. Μετά, θα είναι ευκολότερο να το κάνουμε κι
εμείς. Και να απαντήσουμε στην ακριβή ερώτηση του τίτλου: "τί;" όχι
"ποιός;" ...
Κόρινθος 7 Νοεμβρίου 2026
Κώστας Τζαναβάρας
σύμβουλος μηχανικός συγγραφέας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου