Τετάρτη 20 Απριλίου 2022

Ποιός αργοπνίγει την Ελλάδα; (Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ φ.1788/21.4.2022)

ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΕΙ, στη σημερινή Ελλάδα, ένας ιδιότυπος πολιτικός διχασμός. Η ιδιοτυπία του, έγκειται ακριβώς στο ότι δεν είναι διχασμός μεταξύ πολιτικών κομμάτων. Όσο έντονα κι αν ερίζουν μεταξύ τους, η κύρια αντίθεση είναι προς ένα σημαντικό κομμάτι του λαού που δεν εκφράζεται κοινοβουλευτικά.

Αυτή η κύρια αντίθεση, εκφράσθηκε έντονα στην πανδημία κορωνοϊού. Θα προσπαθήσω να την αναδείξω παραδειγματικά, εμβαθύνοντας σε ένα ζήτημα που είχε θέσει ο παγκοσμίως επιφανέστερος Έλληνας ειδικός, ο Καθηγητής Πολιτικής Υγείας του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ Δρ. Ιωάννης Ιωαννίδης.

Είχε δηλώσει, λοιπόν, ήδη από τον Νοέμβριο του 2020 τα εξής: "Το λοκντάουν είναι καταστροφή. Είναι σαν ένας στρατηγός, βλέποντας ένα σμήνος από ακρίδες να καταφθάνει στην πόλη, να διατάζει το πυροβολικό του να βομβαρδίσει την πόλη. Θριαμβολογεί ότι διώξαμε τις ακρίδες, αλλά καταστράφηκε και η πόλη."

 

ΑΥΤΗ Η ΘΕΣΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ, πολύ απλά, για άλλους είναι αυτονόητη και για άλλους ακατανόητη. Τουτέστιν: Οι μεν υποστηρίζουν ότι οι παράπλευρες συνέπειες των μέτρων εγκλεισμού είναι ανυπολόγιστες. Οι δε απορούν για ποιόν βομβαρδισμό και ποιά πόλη γίνεται λόγος, την ώρα που σώζονται ζωές από πανδημία λοίμωξης.

Αν θέλει κάποιος να τεκμηριώσει, προφανώς, χρειάζεται να βάλει ένα φρένο στην αντιπαράθεση, και -ψύχραιμος πιά- να στοιχειοθετήσει απαντήσεις σε εύλογα ερωτήματα.

Αυτό το φρένο, λοιπόν, δεν μπαίνει ποτέ, συνεχίζονται οι λογομαχίες αντί διαλόγου. Χωρίς καν να έχει διευκρινισθεί η διαφωνία. Και αργοπνίγονται οι ως άνω "μεν", η ψυχή της σημερινής Ελλάδας. Περί αυτού ακριβώς πρόκειται.

Δεν θα μείνω, όμως, σε γενικολογίες και αφορισμούς.

 


ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ, ήτοι: ως προς τις παράπλευρες συνέπειες, χρειάζεται να αποφύγουμε τις βιασύνες. Δεν θα βάλουμε πρώτα αριθμούς -θα βάλουμε πρώτα ερωτήματα. Από αυτά τα ερωτήματα, θα προκύψουν τα προς προσδιορισμό μεγέθη. Πρώτα μεγέθη, μετά ποσότητες.

Από τη μία, φυσικά, η Επιστήμη θα πρέπει να δώσει κάποιες πιό συγκεκριμένες εκτιμήσεις για το τί θα γινόταν χωρίς λοκντάουν. Δεν φθάνουν οι προφορικές απαντήσεις στα τηλεοπτικά παράθυρα. Και έχει καταγραφεί, πλέον, η κατάληξη του σουηδικού "πειράματος".

Από την άλλη, όμως, τίθενται ερωτήματα πιό ανεξερεύνητα.

 

ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΊΜΑΣΤΕ ΣΟΒΑΡΟΊ, το κύριο ανεξερεύνητο ερώτημα είναι ένα: ποιές οι συνέπειες των μέτρων εγκλεισμού για τη νέα γενιά; Ποιές οι επιπτώσεις στον ψυχισμό τους, στο ανοσοποιητικό τους, στην ανάπτυξή τους, στην κοινωνικότητά τους; Δεν έχει τέλος ο κατάλογος των ΠΙΘΑΝΩΝ επιπτώσεων. Προς εξέταση -εννοείται.

Η Επιστήμη που έχει τηλεοπτικό χρόνο στη διάθεσή της, λοιπόν, δεν φαίνεται να βιάζεται. Εν καιρώ, θα υπάρξουν μελέτες. Τώρα δεν έχουμε data...

Η Επιστήμη που δ-ε-ν έχει τηλεοπτικό χρόνο στη διάθεσή της, δεν φαίνεται να έχει βρει τρόπο. Ποιός θα πεισθεί με εκτιμήσεις a priori, όταν η δημοφιλία είναι με το a posteriori; Πώς να εξηγήσει κανείς ότι η Σουηδία δεν έπαιξε ζάρια; ότι βασίσθηκε σε προσεκτικούς συλλογισμούς.

 

ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΊΜΑΣΤΕ ΑΠΟΣΤΟΜΩΤΙΚΟΙ, δεν φθάνει να συμπληρώσουμε τον ατέλειωτο κατάλογο ΠΙΘΑΝΩΝ επιπτώσεων του λοκντάουν. Ακόμη και αν υπάρξουν εκ των υστέρων αποστομωτικές μελέτες, δεν φθάνουν. Ο προπαγανδιστικός μηχανισμός θα "κάψει" με άνεση το οποιοδήποτε συνταρακτικό. Θα το κρύψει πίσω από κάτι καθηλωτικό -κάποιο φόνο π.χ.

Αποστομωτικό, αντιθέτως, είναι να υποδείξουμε χειροπιαστά επιχειρήματα εδώ και τώρα. Επιχειρήματα όχι επί των απαντήσεων αλλά επί των ερωτήσεων. Αποστομωτικό είναι όχι να δώσουμε άλλες απαντήσεις, αλλά να εξορύξουμε την ψυχρή αλήθεια: δεν είναι κατανοητές οι ερωτήσεις.

 

Ο ΑΡΓΟΣ ΠΝΙΓΜΟΣ, αναδεικνύεται και πάλι από τον Δρα Ι.Ιωαννίδη. Ένα χρόνο μετά την ως άνω δήλωσή του, του έστειλα email με θέμα: "Οι ακρίδες ξανάρχονται". Φθινόπωρο του '21 πιά, φαινόταν το επερχόμενο νέο κύμα.

Η απάντησή του, έχει πολλαπλή σημασία, αλλά και δύο διαφορετικές αναγνώσεις: "Τι να πω; Ελπίζω οι ακρίδες να μας λυπηθούν γιατί εμείς δεν δείχνουμε οίκτο για τους εαυτούς μας."

Κατέληγε χαρακτηριστικά: "Υπάρχουν τόσα πολλά που θα μπορούσαν να είχαν γίνει καλύτερα".

 

Διμηνιό 18 Απριλίου 2022

 

Κώστας Τζαναβάρας

σύμβουλος μηχανικός - συγγραφέας

Πέμπτη 14 Απριλίου 2022

Χωρίς πνευματική αναγέννηση, πού πάμε; (Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ φ.1787/14.4.22)

ΣΕΡΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ, στα κοινωνικά δίκτυα, το γνωστό θέμα των αεροψεκασμών. Και το αναφέρω δημοσίως, ως παράδειγμα, ομολογώντας ότι δεν γνωρίζω την αλήθεια. Δεν ξέρω, δηλαδή, γιατί κάποιες ημέρες βλέπουμε τόσο πολλές "ουρές" στον ουρανό μας. Προσφάτως, μάλιστα, διάβαζα ότι διακρίνονται εύκολα από τις τακτικές πτήσεις, όπως και ότι κινούνται κυρίως εκτός αεροδιαδρόμων.

Η λύση, λέω, είναι απλή: να διαχωρίσουμε τις παρατηρήσεις μας. Άλλο τακτικές, άλλο έκτακτες πτήσεις. Ρώτησα, λοιπόν, το εξής διεξοδικό: τις ημέρες όπου παρατηρούνται οι ουρές, τα αεροπλάνα που εκτελούν τακτικά δρομολόγια, αφήνουν ουρές;

Βεβαίως, υπάρχουν μόνον τρεις απαντήσεις: [1] Ναι, όλα. [2] Όχι, κανένα. [3] Άλλα ναι, άλλα όχι. Και, καθώς δεν είναι δυνατόν να αεροψεκάζουν τα επιβατικά αεροπλάνα, τα συμπεράσματα είναι αντιστοίχως αναπόδραστα. Σωστά;

 

ΤΟ ΕΔΩ ΘΕΜΑ, πάντως δ-ε-ν είναι οι αεροψεκασμοί. Είναι ο τρόπος που σκεπτόμαστε, τα κίνητρα της σκέψης μας, ο προσανατολισμός της. Είναι και η δυνατότητα εξαγωγής συμπερασμάτων κατά περίπτωση. Η μέθοδος.

Στην ως άνω περίπτωση [1], λόγου χάριν, το αντίστοιχο συμπέρασμα είναι απόλυτο: πρόκειται για ζήτημα ατμοσφαιρικών συνθηκών.-

Με απλό τρόπο, επομένως, αντιλαμβάνεται κανείς αν ο συνομιλητής του ενδιαφέρεται για την αλήθεια. Ή, αν δίνει προτεραιότητα στο συμπέρασμα που επιθυμεί, στον καβγά, στην αντιπαράθεση.

Με απλό τρόπο, επίσης, αντιλαμβάνεται κανείς αν ο συνομιλητής του μπορεί να διαχωρίσει ενδεχόμενα. Αν π.χ. μπορεί να διαχωρίσει τις ως άνω περιπτώσεις [1], [2] και [3], να παρατηρήσει αναλόγως, ώστε να σχηματίσει συνολικά βάσιμη άποψη.

 

ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΡΟΠΟ, μπορούμε να ελέγξουμε εαυτούς. Τουτέστιν: Να ελέγξουμε αν η σκέψη μας είναι ελεύθερη, ταγμένη στην αναζήτηση της αλήθειας. Ή, αν απλώς λειτουργούμε ως οπαδοί της μιάς ή της άλλης άποψης. Μαζί, ελέγχουμε απλά αν ένας βάσιμος συλλογισμός είναι σε θέση να μας αλλάξει άποψη, στάση και συμπεριφορά.

Στο παράδειγμα: άραγε, μπορούμε να ξανασκεφθούμε από μηδενική βάση το αν γίνονται αεροψεκασμοί; Μπορούμε να σκεφθούμε με ενδεχόμενα; Μπορούμε να σκεφθούμε μεθοδικά;

 

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ από την πραγματικότητα η διαπίστωση ότι -ατυχώς!- η φιλαλήθεια, στις μέρες μας, δεν είναι στη μόδα. Το ίδιο και ο ορθολογισμός, η μεθοδική σκέψη. Και είναι τέτοιος ο εθισμός, ώστε η προπαγάνδα, η διασπορά χονδροειδών ψεμάτων δηλαδή, δεν συναντά παρά αμελητέα εμπόδια. Δεν υπάρχει η κοινωνική απαξία για τον "ψεύτη βοσκό", κατά τον γνωστό μύθο του Αισώπου.


Σε κάθε πόλεμο, έχουμε τα ίδια πάνω-κάτω ψέματα, από τους ίδιους μηχανισμούς.

Η ίδια "Βαβέλ" και στην πανδημία, ακόμη και σε επιστημονικούς κύκλους. Ακόμη και σε κύκλους επιστημόνων που λίγο-πολύ συμφωνούν μεταξύ τους.

 

ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΣΥΜΠΕΡΑΝΟΥΜΕ, εν τέλει, ως προς το ουκρανικό ή την πανδημία, είναι απλώς μία πολιτική συζήτηση. Το πώς θα σκεπτόμαστε, όμως, δ-ε-ν είναι πολιτική συζήτηση. Θα είναι πνευματική αναγέννηση.

 

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ! ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

 

 

Διμηνιό 9 Απριλίου 2022

 

Κώστας Τζαναβάρας

σύμβουλος μηχανικός - συγγραφέας

 

 

 

 

Κυριακή 3 Απριλίου 2022

Πούτιν - Biden 1-0 (Άρθρο για το Jenny's World)

Από τις 14 Φεβρουαρίου, πριν καν αρχίσουν δυναμικές ενέργειες (τουτέστιν: πόλεμος) στην Ουκρανία, είχα χαρακτηρίσει το θέμα με σκακιστικούς όρους: "Το γκαμπί του Δνείπερου" ήταν ο τίτλος του σύντομου άρθρου στο φιλόξενο Jenny's World. "Το αντιγκαμπί του Βόλγα", ακολούθησε στις 27.

Κάτι παραπάνω από ένα μήνα μετά, θα έλεγε κανείς πως είναι καιρός να "κάνουμε ταμείο". Πώς πήγε η παρτίδα, πώς πήγαν οι προβλέψεις... Είναι ανώφελο, όμως, να ψάχνει κανείς για λεπτομέρειες. Η γενική εικόνα είναι ξεκάθαρη.

 

Εν ολίγοις: ο Πούτιν έκανε καλοϋπολογισμένες κινήσεις, η Δύση ήταν των σκληρών κυρώσεων. Μετά από τόσες σκληρές κυρώσεις, ο τιμωρημένος επιβάλλει να πουλάει πετρέλαιο σε ρούβλια και μόνον. Αξιοποιεί ψυχρά το πλεονέκτημα που του δίνει η ανάγκη του "μη φιλικού" πελάτη.


Απλή ερώτηση: τί αποτέλεσμα είχαν οι σκληρές κυρώσεις; Πού είναι οι συντριπτικές επιπτώσεις στη Ρωσία και την Οικονομία της που μας έλεγαν αυτοί που τις επέβαλαν;

Άλλη: γιατί τα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου των ΗΠΑ άργησαν τόσο πολύ να απελευθερωθούν;

Τελευταία: ποιός πλήγηκε περισσότερο από τις κυρώσεις και την καθυστέρηση;

 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η παρτίδα έληξε με Ρώσο νικητή. Ο Δυτικός αντίπαλος δεν κατάλαβε καν ότι το παιχνίδι είναι σκάκι, κι εγκατέλειψε πετώντας λευκή πετσέτα στο παρκέ με τις κορίνες. Δεν κατέληξε ούτε στο τί νομίζει ότι παίχθηκε: μποξ; μπάσκετ; ή μήπως ρυθμική γυμναστική;

Εξ ου και δεν έχει καταλάβει ακόμη ότι η παρτίδα έληξε.

Το ματς, όμως, δεν έληξε. Έχει κι άλλες παρτίδες. Στην πρώτη παρτίδα, φάνηκαν πολλά -κυρίως σε συμμαχίες και ριγμένους.

 

Φάνηκε και η κατάσταση στα μυαλά ορισμένων. Θα επιμείνουν;

 

Διμηνιό 3 Απριλίου 2022

 

Κώστας Τζαναβάρας

σύμβουλος μηχανικός - συγγραφέας

 

 

 

Πέμπτη 17 Μαρτίου 2022

Αφαλάτωση ή επανασχεδιασμός; (Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ φ.1783/17.3.22)

 


«Τα σκληρά λόγια και οι φτωχές σκέψεις

δεν διευθετούν την προστριβή»

Κινέζικη σοφία, εκδόσεις Οδυσσέας

 

ΤΟ ΠΕΡΣΙΝΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, εμείς οι Κορίνθιοι, μάθαμε κάτι καινούργιο: το νερό της Στυμφαλίας, από την οποία πίνουμε νερό ποιότητας από το 2009, και υδρεύεται τώρα πιά όλος ο Καλλικρατικός Δήμος μας, δεν είναι τόσο πολύ όσο νομίζαμε. Τουτέστιν: Δεν θα επαρκεί όλες τις χρονιές. Κι αλίμονο αν και η φετινή χρονιά θα είναι συνεχόμενα ξηρή.

Επί πλέον, δεν είναι λίγοι αυτοί που διαβλέπουν πρόσθετες δυσχέρειες, καθώς από το 2019 υδρεύεται από τη λίμνη και σημαντικό μέρος του Δήμου Σικυωνίων (Κιάτου). Αντιθέτως, μάλλον λίγοι  είναι αυτοί που γνωρίζουν ότι οι γνωστές απαιτήσεις των Σικυωνίων, που στα όρια του Δήμου τους βρίσκεται η λίμνη, δεν έχουν νομικό έρεισμα: τα νερά της λίμνης ανήκουν κατά Νόμον στον ΑΟΣΑΚ.

 

ΑΝ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ να σκέπτεται ανταγωνιστικά, η προοπτική είναι ευδιάκριτη. Δεν θα είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος πόλεμος για το νερό. Είναι θέμα χρόνου, και μόνον, να φθάσουμε σε αδιέξοδο. Και υπάρχουν πολλοί που θα είχαν λόγους να προκύψει προεκλογικός καβγάς.

Η άλλη γνωστή σκέψη, για την ώρα, είναι η αφαλάτωση. Και είναι ιδιαίτερα ελκυστική, για όσους θέλουν λύσεις χωρίς ερωτηματικά και διακυμάνσεις. Για όσους δυσκολεύονται, δηλαδή, με την προσαρμογή στη φύση. Οι διακυμάνσεις της, παρά την ύπαρξη της επιστήμης της Υδρολογίας, τους αγχώνουν. Θέλουν σιγουριά, ίσως υπέρ το δέον. Αυτό τους κάνει να υποβαθμίζουν τα θέματα κόστους, αλλά και πιθανόν! και τα θέματα ποιότητας ύδατος.

 

Η ΕΔΩ ΑΛΛΗ ΣΚΕΨΗ, κατατίθεται μετά λόγου γνώσεως. Εξηγώ: Καταθέτω δημοσίως την πολιτική μου άποψη, ως απλός πολίτης, έχοντας όμως ταυτόχρονα αφ' ενός την επιστημονική αντίληψη, ως μελετητής υδραυλικών έργων, με ιδιαίτερη εμπειρία σε θέματα υδρεύσεων, και αφ' ετέρου την ειδική γνώση του θέματος της υδροδότησης της πόλης μας από την περιοχή Στυμφαλία, ήδη από το 1990.

 

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ: το νερό της Στυμφαλίας θα φθάνει άνετα για όλους, αν επανασχεδιάσουμε συνολικά τη διαχείρισή του.

Θα φθάνει άνετα για την κάλυψη των αναγκών του κεντρικού τμήματος του νομού [εννοώ, βεβαίως, τους δήμους Κορινθίων, Σικυωνίων και Βόχας], αλλά και των ιστορικά κατοχυρωμένων χρήσεων της Αργολίδας (Σκοτεινή, Ανάβαλος).

Σε αυτόν τον επανασχεδιασμό, βλέπω να πρυτανεύει η εξής βασική ιδέα: να φροντίσουμε για την πλέον οικονομική διάκριση μεταξύ ποσίμου και αρδευτικού ύδατος. Τουτέστιν: να έχουμε χωριστά δίκτυα ύδρευσης και άρδευσης, ακόμη και -κατά το δυνατόν!- μέσα στις πόλεις μας.

Πιό απλά: Να ποτίζουμε τους κήπους μας στην πόλη, δηλαδή, αλλά όχι με πόσιμο νερό. Να ποτίζουμε με αρδευτικό νερό, από το αρδευτικό δίκτυο που θα κατασκευάσουμε. Και μην ξεχνάμε ότι, οι ισχύοντες δημοτικοί κανονισμοί ύδρευσης, απαγορεύουν αυστηρά τη χρήση άρδευσης. Ακόμη και για τις γλάστρες της βεράντας.

 

ΑΥΤΗ Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ υδρευτικού και αρδευτικού δικτύου, δίνει αξιοπρόσεκτες δυνατότητες για την ικανοποίηση των αναγκών, καθώς είναι διαφορετικές σε ποιότητα και ποσότητα. Πολύ απλά, το υδρευτικό νερό πρέπει να είναι πόσιμο, αλλά δεν είναι τόσο πολύ. Το αρδευτικό, από την άλλη, είναι μεν πολύ περισσότερο, αλλά έχει σαφώς χαμηλότερες απαιτήσεις ποιότητας.

Με αυτή τη διάκριση ύδρευσης-άρδευσης, το νερό της Στυμφαλίας φθάνει με άνεση να καλύψει τις ανάγκες ύδρευσης των τριών δήμων, ακόμη και την πιό ξερή χρονιά. Από εκεί και πέρα, έχουμε να φροντίσουμε την κάλυψη των αναγκών άρδευσης.

 

Σε γενικές γραμμές, αυτή η φροντίδα κάλυψης των αναγκών άρδευσης περιλαμβάνει:

1. Μείωση της κατανάλωσης, με σύγχρονα οικονομικά αρδευτικά δίκτυα.

2. Ένταξη στο σχεδιασμό του φράγματος Ασωπού.

3. Αξιοποίηση των υδάτων από τις εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού.

4. Επικουρική χρήση γεωτρήσεων.

5. Αξιοποίηση υδάτων της περιοχής Φενεού, μέσω σήραγγας στην Καστανιά.

Για το 5, έχω καταθέσει δημοσίως πολιτική πρόταση, ήδη από το φθινόπωρο του 2010, με άρθρο στην ΠΡΩΙΝΗ.

 

Θα κλείσω αυτή τη γενική πρόταση, με το κατά τη γνώμη μου αυτονόητο: Ο ΑΟΣΑΚ, που έχει σήμερα στην ιδιοκτησία του τα νερά της λίμνης, και είναι αρμόδιος για την άρδευση κάποιων πεδινών αγροτικών εκτάσεων, είναι καιρός να αναβαθμισθεί σε σύγχρονο φορέα συνολικής διαχείρισης των υδάτων της λίμνης.

Ο αναβαθμισμένος ΑΟΣΑΚ, θα πρέπει αναντιρρήτως να ψάξει λίγο περισσότερο το θέμα των υδατικών διαθεσίμων μας. Είμαστε πίσω στη γνώση της μέσης ετήσιας υδροφορίας, αλλά πολύ περισσότερο των διακυμάνσεών της.

 

Εν όψει αυτοδιοικητικών εκλογών, λοιπόν, ίσως είναι καιρός για μακρόπνοες, ορθολογικές και ισχυρές αποφάσεις.

 

 

Διμηνιό 15 Μαρτίου 2022

 

Κώστας Τζαναβάρας

 

σύμβουλος μηχανικός - συγγραφέας

Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2022

Το αντιγκαμπί του Βόλγα (Άρθρο στο Jenny's World)


Στο άρθρο "Το γκαμπί του Δνείπερου", στο φιλόξενο Jenny's World, είχαμε δει το ουκρανικό υπό σκακιστική διάσταση. Σαν ένα παιχνίδι έξυπνων κινήσεων, δηλαδή. Και, στις 13 ημέρες που μεσολάβησαν, είχαμε -δυστυχώς- ανατροπή στο τοπίο: "Στην τρέχουσα παρτίδα, δεν έχουμε ακόμη δυναμικά γεγονότα", έγραφα, αλλά το "ακόμη" κάλυψε τις εξελίξεις.

 

Το γκαμπί, η θυσία στο άνοιγμα που έγραφα, θέλει επανεξέταση -σίγουρα. Επανεξέταση υπό το δόγμα του Θουκυδίδη: "Προς γαρ το τελευταίον εκβάν, έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται". Χρειάζεται να δει κανείς προσεκτικά τα δημοσιεύματα του δυτικού τύπου. Και να κάνει ερωτήσεις εργασίας. Υποθέσεις που να ερμηνεύουν τα γεγονότα.

Π.χ. υπήρχε, άραγε, τόσο αξιόπιστη διαπίστωση συγκέντρωσης ρωσικών στρατευμάτων; Κι αν ναι, γιατί η συσκότιση των δηλώσεων όχι μόνον του Ρώσου Προέδρου αλλά και του Ουκρανού;

Άλλη: αφού υπήρξε τόσο καλή πληροφόρηση, γιατί δεν υπήρξε καλύτερη προετοιμασία στην υποστήριξη της Ουκρανίας; Με στρατιωτικά μέσα, όχι με παχιά λόγια -εννοώ.

 

Σε όλο αυτό το κλίμα αβεβαιότητας και ασάφειας, ίσως διαφεύγει ένα απολύτως σίγουρο στοιχείο. Και δεν είναι κάτι άλλο, φυσικά, από το πλεονέκτημα του επιτιθέμενου στην επιλογή του ακριβούς χρόνου επίθεσης.

Αυτό το πλεονέκτημα, δεν αφορά τόσο τις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Αφορά, υποστηρίζω, τα χρηματιστήρια. Κάποιος που ήξερε για την επίθεση, πολύ απλά, ξέρει ότι καλά έκανε και μοσχοπούλησε στα ψηλά. Αφήνει δε τα κέρδη του να τρέχουν, καθώς γνωρίζει εκ του ασφαλούς την επόμενη κίνηση.

 

Δύσκολο;

 

Διμηνιό 27 Φεβρουαρίου 2022

 

Κώστας Τζαναβάρας

σύμβουλος μηχανικός - συγγραφέας

 

Σάββατο 26 Φεβρουαρίου 2022

"Η μελέτη που προάγει τα ελληνικά γράμματα" (Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ φ.1780/24.2.22)


H ως άνω φράση ήταν ο χαρακτηρισμός που έδωσε η κ. Αντιγόνη Βογιατζή-Ζακούρα, Πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Κορινθίας, για το δοκίμιο του υπογράφοντος με τίτλο "Νέος Ομηρισμός ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ".

Ήδη, δημοσίως στο Facebook, την ευχαρίστησα από καρδιάς, αναλαμβάνοντας και την ευθύνη να την δικαιώσω.

 

Πρόκειται για την παρουσίαση σειράς 10 άρθρων στη ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ. Έχω απλώς προσθέσει ένα σύντομο Πρόλογο, ενώ στο τέλος υπάρχει επίλογος με τίτλο "ΑΝΑΠΛΑΙΣΙΩΣΗ".

Το δοκίμιο μπορεί να αναζητηθεί στο διαδίκτυο [220210.Νέος Ομηρισμός.ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.pdf], για ελεύθερη ανάγνωση, εκτύπωση και κοινοποίηση. Υπάρχει στη σελίδα του Σ.Φ.Κ. στο Facebook, στους λογαριασμούς του υπογράφοντος στο academia.edu και το scribd.com, αλλά και στην ομάδα "ΟΔΟΣ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ" -πάλι στο Facebook.

 

Δίνοντας πιά τη σκυτάλη σε όσες και όσους συμμερίζονται την ιδέα του Νέου Ομηρισμού, δεν έχω παρά να κάνω μία προσπάθεια να ευχαριστήσω τον αγαπητό φίλο και ομοτράπεζο Βαγγέλη Κόκκινο και την οικογένειά του, για τη δημοσίευση και προβολή της ανατρεπτικής αρθρογραφίας μου, σε καιρούς δύσκολους για αλλαγές μάλιστα. Και το μόνο που έχω να πω, είναι ότι θα κάνω ό,τι είναι δυνατόν για να φανώ μέχρι τέλους αντάξιος της εμπιστοσύνη; και της αγάπης τους.

 

Διμηνιό 15 Φεβρουαρίου 2022

 

Κώστας Τζαναβάρας

σύμβουλος μηχανικός - συγγραφέας.

 

Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2022

Το γκαμπί του Δνείπερου (Άρθρο στο jenny's World)

Δνείπερος λέγεται ο μεγαλύτερος ποταμός της Ουκρανίας. Και γκαμπί, στο σκάκι, λέγεται ένα δυναμικό "άνοιγμα", δηλαδή ξεκίνημα παρτίδας. Η δυναμικότητά του, έγκειται στο ότι περιλαμβάνει μία χαρακτηριστική "θυσία".  Χαρίζεις στον αντίπαλο κάτι μικρό, συνήθως πιόνι, για να κερδίσεις κάτι περισσότερο, λίγο αργότερα.

 


Όλα αυτά, κάπως συμβολικά, μπορούν να χωρέσουν στο ουκρανικό των ημερών. Νέα παρτίδα έχει ξεκινήσει -το σίγουρο.  Η μία παρτίδα, είχε βρει τη Ρωσία να αποσπά την Κριμαία. Στην άλλη, μιά λαϊκή εξέγερση ανέτρεπε τον εκλεγμένο Πρόεδρο της Ουκρανίας, ως φιλορώσο.

 

Στην τρέχουσα παρτίδα, δεν έχουμε ακόμη δυναμικά γεγονότα. Έχουμε μόνον δηλώσεις και διαδόσεις. Στην αρχή, διαδίδονταν φήμες ότι η Ρωσία ετοιμάζει αντιδημοκρατική ανατροπή του νυν φιλοδυτικού Προέδρου. Στη συνέχεια, οι νέες φήμες αφορούσαν ασυνήθιστη συγκέντρωση ρωσικών δυνάμεων στρατού στα σύνορα με την Ουκρανία.

Αν έψαχνε κανείς αρκετά χαμηλά στα δημοσιεύματα του δυτικού τύπου, μπορούσε να βρει πληροφορίες ότι η Ρωσία αρνείται κατηγορηματικά ότι ετοιμάζει εισβολή, κάνοντας λόγο για ανοησίες -ή κάτι τέτοιο.  

Επίσης χαμηλά, βρίσκονται δηλώσεις του Ουκρανού Προέδρου. Αφ' ενός, να επισημαίνει ότι δεν έχει ενδείξεις για επικείμενη εισβολή. Αφ' ετέρου, και το πιό παράξενο,να δηλώνει ότι οι φήμες για επικείμενη εισβολή βλάπτουν επιχειρήσεις της χώρας του.

 

Αξίζει να θυμηθούμε, πρώτον, το σύστημα του πολεμοχαρούς Μ. Ναπολέοντα: προκαλούσε μία σύρραξη, και μετά έβρισκε με άνεση τί θα κάνει για να ωφεληθεί. Δεύτερον, αξίζει να αναρωτηθούμε: τί έχει να χάσει η Ρωσία των υπερηχητικών πυραύλων; θα την βλάψει κάποια άνοδος των τιμών του πετρελαίου, π.χ.;

Τρίτον, μήπως έχουμε κάποιου είδους "θυσία", π.χ. της αξιοπιστίας ορισμένων;

Τέλος, τέταρτον, μήπως απλώς αξίζει να ψάχνουμε για το αντιγκαμπί;

 

 

Διμηνιό 14 Φεβρουαρίου 2022

 

Κώστας Τζαναβάρας

σύμβουλος μηχανικός - συγγραφέας